De Biologie van liefde (Door B. Lipton)

Gepubliceerd op 17 augustus 2019 om 11:13

Wat kunnen onze cellen ons vertellen over het belang van liefde?

 

Dr. Bruce Lipton ging zitten met Dr. Deborah Sandella om te onthullen hoe cellen diepgaande geheimen van het hart bevatten.

 

Wat hebben je cellen te maken met liefde? Moleculaire biologie en romantiek lijken onwaarschijnlijke bedgenoten, maar volgens Dr. Bruce Lipton, een stamcelbioloog, bestsellerauteur van The Biology of Belief en ontvanger van de Goi Peace Award 2009, is het nogal een affaire. Hij noemt het het 'Honeymoon-effect'.

 

Bijna iedereen kan zich een tijd herinneren waarin ze 'halsoverkop verliefd' waren. Tijdens deze sappige tijd van het leven, wijst Lipton op, onze perceptie van de wereld breidt zich uit en onze ogen fonkelen van genot. Onze genegenheid is niet beperkt tot onze geselecteerde partner; we zijn eerder verliefd op het leven zelf en dat is te zien.

 

We nemen risico's om te experimenteren met nieuwe voedingsmiddelen, activiteiten en kleding. We luisteren meer, delen meer en nemen meer tijd voor plezier. Lipton grinnikt over hoe wat de dag ervoor vijandig lijkt, de hemel op aarde wordt wanneer we verliefd zijn. We merken niet eens de agressieve chauffeurs die ons gisteren irriteerden; vandaag zijn we verloren in dagdromen en liefdesliedjes.

 

‘Onze genegenheid is niet beperkt tot onze partner; we zijn eerder verliefd op het leven zelf en dat is te zien.’

 

De vibratie van liefde

Hoe geweldig het ook klinkt, al onze cellen gedragen zich als een miniatuurmens, zegt Lipton. In jou werken vijftig triljoen minuut mensachtige cellen samen. Cellen naast elkaar helpen elkaar om je hart te pompen, je longen te ademen en alle miljoenen taken die moeten gebeuren. Wanneer we ons 'verliefd' voelen, hebben onze cellen ook de vibratie van liefde! Klinkt best goed!

 

Het begint allemaal met het leven, dat volgens Lipton wordt bepaald door beweging. Eiwitten, de oerelementen van het leven, wikkelen zich gemakkelijk in organische draadsculpturen en bewegen in reactie op omgevingssignalen. Op het oppervlak van elke cel ontvangen receptoreiwitten omgevingssignalen terwijl de effectoreiwitten in trillingen transformeren en deze naar de hersenen overbrengen waar ze worden geïnterpreteerd. Er is niet veel verbeeldingskracht voor nodig om het verschil in beeld te brengen tussen hoe deze eiwitsculpturen bewegen wanneer ze "halsoverkop verliefd zijn" versus wanneer ze geïrriteerd zijn. We zijn er geweest!

 

Toen Lipton in de jaren tachtig ontdekte dat het celmembraan het brein is, suggereerde zijn doorbraakonderzoek dat omgevingssignalen, of het nu gaat om liefde of een andere emotie, primair zijn bij het creëren van ziekte. Hij presenteerde een van de belangrijkste studiegebieden van vandaag, de wetenschap van epigeneticum, die onderzoekt hoe cellulaire chemische reacties genen in- en uitschakelen.

 

Onderzoek op dit gebied heeft aangetoond dat stress, voeding, gedrag, toxines en andere factoren chemische schakelaars activeren die genexpressie reguleren. Lipton verduidelijkt dat dit nieuwe studiegebied onthult dat omgevingsinvloeden een grotere rol spelen bij het veroorzaken van ziekten dan genen. Hij zegt dat nieuw kankeronderzoek suggereert dat genetische factoren slechts 10% van de tijd van invloed zijn op het voorkomen van ziekte. Met andere woorden, de perceptie van onze omgeving is 90% van de tijd verantwoordelijk voor de gezondheid van ons lichaam.

 

‘Wanneer we ons 'verliefd' voelen, hebben onze cellen ook de vibratie van liefde!’

 

De kracht van waarneming

Nog interessanter, meldt Lipton dat huidig ​​onderzoek aantoont hoe onze eiwitstructuren sterker worden geactiveerd door niet-fysieke signalen dan chemische signalen. Met andere woorden, onze perceptie van het milieu heeft een grotere invloed op onze gezondheid dan medicijnen. De wetenschap zegt ons dus dat we meer aangeboren vermogen hebben om onze kwalen te genezen dan de apotheek.

 

Met een toon van opwinding merkt Lipton op: 'Wauw! Dit betekent dat mensen geen slachtoffers zijn van hun genen zoals we vroeger dachten. Ze kunnen hun perceptie veranderen en dus hun gezondheid veranderen. Dat is spannend! De oude biologie nam vroeger de keuze weg en controleerde de uitkomst. Als je mensen vertelt dat ze het slachtoffer zijn, neemt hun macht af. Het werk is nu om mensen te helpen hun perceptie te veranderen, zodat ze hun resultaten kunnen veranderen. ”

 

Hoe werkt het u vraagt? De cel is per definitie een gegevenschip, deelt Lipton. Onze perceptuele herinneringen en overtuigingen worden opgeslagen in het celmembraan en worden constant doorgegeven aan de hersenen voor interpretatie. De geest reageert op deze trillingsboodschappen door samenhang te creëren tussen geloof en realiteit. Met andere woorden, wanneer uw cellen naar uw geest overbrengen, werkt de geest ijverig om dezelfde chemische realiteit in uw lichaam te creëren. Dus, als je denkt dat je ziek zult worden, zal je geest je cellen coördineren om het waar te maken. En als uw cellen signalen uitzenden die suggereren dat u levendig en gezond bent, zal uw geest dat opnieuw doen.

 

Deze kracht van perceptie wordt aangetoond, zegt Lipton, in studies die vonden dat geadopteerde kinderen kanker krijgen met dezelfde neiging als hun broers en zussen die in dezelfde familie zijn opgegroeid, maar uit verschillende genetica.

 

‘Als je denkt dat je ziek zult worden, zal je geest je cellen coördineren om het waar te maken.’

 

Onderbewuste downloads

In feite, zo meldt Lipton, "heeft de geneeskunde erkend dat ziekte in de eerste zes jaar van het leven wordt geplant wanneer overtuigingen door de familie worden gedownload naar het onderbewustzijn van het kind." creëert een hypnagogische gemoedstoestand. Deze trance verklaart waarom kinderen gemakkelijk de grens tussen fantasie en vorm vervagen. Terwijl ze in trance rondlopen, absorberen jonge kinderen de overtuigingen van hun ouders in het onderbewuste geheugen zonder twijfel of onderscheidingsvermogen.

 

Lipton legt uit hoe deze onbewuste downloads werken door ze te vergelijken met een iPod. Wanneer u een nieuwe iPod koopt, zijn er geen opnamen, dus u kunt niets spelen. Nadat u nummers naar het geheugen heeft gedownload, kunt u de gedownloade nummers afspelen. In feite zijn dit de enige nummers die je kunt spelen. Er zijn tal van andere keuzes voor nummers, maar je kunt ze pas op je iPod afspelen als je ze hebt gedownload. Evenzo is alles wat in ons onderbewuste geheugen is gedownload en in onze cellen is opgeslagen de enige keuze die beschikbaar is om in het lichaam te worden gehoord en gezien.

 

Andere keuzes zijn niet mogelijk totdat ze zijn gedownload als overtuigingen en perceptie in het onderbewuste. Dus handelen we automatisch de overtuigingen van onze ouders uit, tenzij we worden blootgesteld aan andere overtuigingen of opzettelijk nieuwe overtuigingen zaaien.

 

‘Kinderen nemen zonder twijfel de overtuigingen van hun ouders op in het onderbewustzijn.’

 

Een verschuiving naar liefde en vitaliteit

Lipton wijst erop dat het grootste probleem is dat mensen niet geloven dat ze hun gedachten en overtuigingen heel gemakkelijk kunnen veranderen. Hij suggereert dat als we onze kinderen in hun eerste 6 jaar leren dat ze hun gedachten en dus hun lichaam kunnen veranderen, een versterkende verschuiving naar liefde en vitaliteit gemakkelijk kan worden.

 

Cellulaire biologie heeft ons niet alleen iets te vertellen over liefde in ons lichaam, het is ook zeer onthullend over de aard van de menselijke verbinding, zegt Lipton. Het heet Biomimicry en is een nieuwe discipline in de biologie die de beste ideeën van de natuur gebruikt om problemen op te lossen. Dieren, planten en microben hebben gevonden wat werkt en we kunnen ervan leren. Ze tonen manieren van functioneren die meer dan 3,8 miljard jaar bestaan ​​hebben doorstaan.

 

In Lipton's nieuwste boek, Spontaneous Evolution, suggereren hij en co-auteur Bhaerman dat cellen slimmer zijn dan wij als het gaat om het creëren van succesvolle communities. Ze verduidelijken hoe cellen zichzelf organiseren om een ​​monetair systeem te hebben dat andere cellen betaalt, afhankelijk van het belang van het werk dat ze doen en overtollige winsten opslaat in gemeenschapsbanken. Ze hebben een onderzoeks- en ontwikkelingssysteem dat technologie en biochemische equivalenten van uitgebreide computernetwerken creëert. Geavanceerde milieusystemen bieden een zuivering van lucht en water die technologisch geavanceerder is dan mensen ooit hadden gedacht.

 

‘Dieren, planten en microben hebben gevonden wat werkt en we kunnen ervan leren.’

 

"Geen cel achtergelaten"

Hetzelfde geldt voor verwarmings- en koelsystemen. Het communicatiesysteem binnen en tussen cellen is een internet dat zip-gecodeerde berichten rechtstreeks naar afzonderlijke cellen verzendt. Ze hebben zelfs een strafrechtsysteem dat gevangen houdt, opsluit, rehabiliteert en op een Kevorkiaanse manier helpt bij de zelfmoord van destructieve cellen. In tegenstelling tot ons, hebben cellen volledige zorgdekking georganiseerd die ervoor zorgt dat elke cel krijgt wat het nodig heeft om gezond te blijven, en een immuunsysteem dat de cellen en het lichaam beschermt als een toegewijde Nationale Garde.

 

Lipton maakt een intrigerende analogie tussen hoe 50 biljoen cellen in het menselijk lichaam samenwerken voor het succes van het individu, vergelijkbaar is met hoe 7 miljard mensen zouden kunnen samenwerken voor het succes van de planeet. Hij wijst erop dat we niet zo goed werk hebben verricht als cellen.

 

Lipton benadrukt dat onze individuele geest als een individuele cel veel minder bewustzijn heeft dan het bewustzijn van de hele groep. Wanneer een cel zijn evolutie vervult, verzamelt het zich in kolonies met andere ontwikkelde cellen om het vermogen van bewustzijn te delen en uit te breiden. Er is een "geen cel achtergelaten" houding en de economische toe-eigening van middelen om het geheel te ondersteunen. Lipton zegt dat we het goed zouden doen als collectief om te evolueren naar zo'n hoog niveau van bewustzijn als onze cellen. Hij schrijft: "De wetenschap suggereert dat de volgende fase van de menselijke evolutie zal worden gekenmerkt door het besef dat we allemaal onderling afhankelijke cellen zijn binnen het superorganisme dat de mensheid wordt genoemd."

 

‘We zijn allemaal onderling afhankelijke cellen in het superorganisme dat de mensheid wordt genoemd.’

 

Onze percepties herschrijven

Eerst moeten we echter in onze eigen achtertuin werken, dringt Lipton aan: "We moeten de evolutie van ons individuele zelf veranderen zodat het collectieve bewustzijn vooruit kan gaan." Hij dringt er bij ons op aan om ons leven terug te krijgen door onze percepties te herschrijven zodat we dat kunnen creëren hals over kop verliefd gemoedstoestand opnieuw en opnieuw en opnieuw. Hij moedigt ons aan om nieuwe overtuigingen van empowerment en liefde in het cellulaire geheugen te downloaden, zodat onze cellen nieuwe mooie deuntjes hebben om te spelen met teksten die onze lieveling bevestigen.

 

Lipton noemt de zoektocht om zich continu 'verliefd' te voelen, 'De wetenschap van het creëren van de hemel op aarde.' En de wetenschap heeft over dergelijke dingen gesproken, schrijft Lipton. HeartMath-onderzoekers hebben bijvoorbeeld ontdekt dat de impact van liefde zelf reëel en biochemisch meetbaar is: “Wanneer proefpersonen hun aandacht op het hart richten en een kernhartgevoel activeren, zoals liefde, waardering of zorgzaamheid, verschuiven deze emoties onmiddellijk hun hartslagritmes in een meer coherent patroon. Toenemende hartslagcoherentie activeert een cascade van neurale en biochemische gebeurtenissen die vrijwel elk orgaan in het lichaam beïnvloeden.

 

Studies tonen aan dat hartcoherentie leidt tot meer intelligentie door de activiteit van het sympathische zenuwstelsel - ons vecht- of vluchtmechanisme - te verminderen, terwijl tegelijkertijd de groei-bevorderende activiteit van het parasympathische zenuwstelsel wordt verhoogd. ”Als gevolg hiervan worden stresshormonen verminderd en het anti-verouderingshormoon DHEA wordt geproduceerd. Liefde maakt ons eigenlijk gezonder, gelukkiger en langer van leven.

 

Het blijkt moleculaire biologie en liefde is eigenlijk een match made in heaven. Dr. Bruce Lipton daagt ons uit om te bestuderen en te begrijpen hoe we die hemel op aarde continu kunnen ervaren, met dansende eiwitten op onze cellen die zwijmelen en zwaaien van liefde.

 

Vertaald door Google vertaler vanaf Upliftconnect.com


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.