Bij wie lucht jij je (zorg)hart?

Gepubliceerd op 6 september 2019 om 20:18

Samenwerken in teams die zo snel wisselen is een behoorlijke opgave. Zeker als de vijver waaruit deze teams samengesteld worden zo groot is dat de kans dat je dezelfde collega's tegen komt niet erg groot is. De snelle weg om de samenwerking te verhogen is om zelf een soort vast team om je heen te creëren. De lastigere weg is om de samenwerking op te zoeken met mensen die je niet goed kent. Maar om dat te kunnen doen is het nodig jezelf goed te kennen. En om te kunnen samenwerken moet je je open durven stellen, je kracht kunnen laten zien maar ook je zwakheden. En om je op die manier kwetsbaar op te stellen heb je veiligheid nodig. Dat klinkt logisch en daarbij kijken we vaak naar de regels die we met elkaar afspreken, dit noemen we ook vaak professioneel handelen.

We leren over de tien gouden regels voor goede samenwerking, de zes doelstellingen nodig voor een goede samenwerking, met maken van samenwerkingsafspraken enz enz. Ze gaan vaak over hoe we met elkaar omgaan en wat we moeten doen om de samenwerking te bevorderen, en als je die volgt komt het goed. Maar met regels alleen komen we er helaas niet. Want bijvoorbeeld luisteren alleen is niet genoeg. Dus leerde ik dat ik actief moest luisteren, dat is dan weer verbonden aan allerlei regels die helpen om die ander echt te horen.
Maar, als ik mij niet veilig voel in een team zal ik mij niet kwetsbaar opstellen. Ik zet dan een professionele rol in. Daarmee verstop ik een stukje van de echte ik, mijn emoties en ook mijn intuïtie. En in dat stuk verstop ik ook een stukje wat mij als zorgverlener, collega en als mens nou juist zo kostbaar maakt.
Een basis van vertrouwen kun je met elkaar creëren, de volgende voorwaarden kwam ik tegen die kunnen helpen:
- Geloven dat je werk belangrijk is
(in hoeverre is het werk wat je doet te zien als belangrijk, kunnen we onze aanwezigheid en bedding ook zien als belangrijk, dus dat je meer doet dan de directe handelingen, in hoeverre zien we coachen ook als belangrijk onderdeel van het werk en onze aanwezigheid, wat maakt jou werk belangrijk)
- Het werk is voor jou persoonlijk betekenisvol
(wat geeft ons werk zin, hoe geven we ons leven zin, geloven we in onze eigen kracht en bijdrage als betekenisvol in ons leven en ook in ons werk)
- Er zijn duidelijke doelen en afgebakende rollen
(wat doen we wel en wat niet, wat hoort binnen mijn taken en wat moet ik delegeren, hoe zorgen we ervoor dat een ieder in het team tot zijn recht komt, dus kunnen doen waar je goed in bent)
- Teamleden moeten weten dat ze op elkaar kunnen rekenen
(Hoe weten we dat we op elkaar kunnen rekenen ook al kennen we elkaar amper)
- Teamleden hebben psychologische veiligheid nodig
(Dit gaat over een plek waar risico genomen kan worden, waar je het vertrouwen hebt dat je niet voor schut gezet wordt, waar je niet afgewezen wordt en anderen niet afwijst en waar je niet gestraft wordt als je je uitspreekt, dus oordeelloosheid.)

Hoe krijg je dit helder voor jezelf en in je team? Ik nodig collega's vaak uit om zich uit te spreken, om hun hart te luchten als iets dwars zit, en ik zoek de collega's op waarbij ik dat ook durf te doen. Het werk in de (terminale) zorg confronteert je met vele emoties en angsten, het confronteert je met je eigen dood en mogelijk lijden. Het is van groots belang te weten wat dat met jezelf en met je collega's doet om goede professionele zorg te leveren en er ook nog lol en gezelligheid met elkaar in te houden. En laten we niet onder het mom van professionaliteit dingen onder een matje vegen want onbewust blijft het toch meespelen, ook als doe jij nog zo je best het te verbergen. Beter hebben we het er met elkaar over, ik ben namelijk net zo mens als jij, en doordat ik dat tegen jou kan zeggen krijg ik ruimte om te leren en te groeien en zo creëren we met elkaar een basis van vertrouwen en van daaruit goede zorg. Dus bij wie lucht jij de volgende keer je zorghart?
Hartengroet Marieke


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.